Κυριακή 30 Αυγούστου 2009
Λίμνη μου
Ο ήχος των κυμμάτων έρχεται και γεύγει και μου θυμίζει τις στιγμές που είμασταν μαζί....Σαν σε όνειρο τότε,ήταν νύχτα και τα γαλάζια σου μάτια έμοιαζαν με τον ωκεανό....Η άμμος αγκάλισε τα κορμιά μας και η νύχτα σαν πέπλο μας σκέπαζε...Ήμουν δική σου....Η ζωή μου ήταν μια ήρεμη λίμνη μέχρι που σε γνώρισα....Ήρθες σαν πέτρα και τάραξες τα νερά μου....Τι κι αν ηρέμησαν τα νερά μου,η πέτρα θα είναι πάντα εκεί.....
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου